KEŞFET

MAHALIA

19 Şubat 2018 — yazar Nejla Kübra Coşgun

main

KEŞFET

MAHALIA

19 Şubat 2018 — yazar Nejla Kübra Coşgun

Mucizelere inandığım günden beri olumlu şeyler geldi hep kapıma. Mucizelere olan inancımı ise hayallerim gerçekleşmeye başlayınca fark ettim. Hayallerimi gerçekleştirebileceğimi de ruhumdaki potansiyelle tanışınca anladım. Bu potansiyelle karşılaşmam ise müziğin ilhamıyla oldu. İşte Mahalia da  ilhamlarımdan bir tanesi.

8 yaşında şarkılar yazmaya başlayan bir kız düşünün. Sıra arkadaşına aşık olduğunu keşfetmesiyle başlıyor her şey. Ona olan duygularını ifade etmenin başka bir alternatifi olmadığını düşünüp bu yolu deniyor. İlk şarkısı olan My Angel‘i büyük bir zevkle erkek kardeşine dinlettiğinde onunla alay edeceğini tahmin edemiyor tabii. E haliyle uzun bir süre duygularından, yazdıklarından, bestelerinden kimseye bahsetmeme kararı alıyor, Hatta o zaman için sonsuza kadar böyle olması gerektiğini düşünüyor.

Ailesi, Mahalia’dan kızsal şeyler yapmasını, klasik bir hayat yaşaması, partilere gitmesi, makyaj yapması konusunda ısrarcı davranıyor. O ise kendi olmayan bir insan gibi davranmak yerine, müzikte kendini yükseltebilmek ve hissettiklerini insanlara daha da derinden hissettirebilmek istiyor, ama hep hayal kırıklığıyla bitiyor hikayesi. Ta ki 12 yaşında ona ilham veren öğretmeniyle tanışana kadar. 12 yaşında Let The World See The Light‘ı yazmasıyla güvenini tazeleyip, daha da hissederek yazmaya devam ediyor.

13. yaş gününde  sarhoş bir şekilde evin bodrumunda Sober‘i yazmasıyla hayatı değişiyor. Birmingham’ın en iyi yapım şirketi Mahalia ile anlaşma yapmak için teklif götürüyor ve ilk EP’sini servis ediyorlar 2012 yılında. Sadeliği ve duruluğu harmanlayıp dinleyiciye sığınacak bir liman sunuyor Head Space‘de. Ardından 2015’te Never Chance adı altında ikinci EP’si takip ediyor onu. Burada da dinlerken kendinizi bambaşka bir atmosferde hissediyorsunuz. Tınılarını ne birbirinden ayırabilmek, ne de belirli bir kategoriye sokabilmek mümkün. Bu iki EP’de de ambient müziğin sakinleştirici ve ruha hitap eden tınılarını Mahalia fazlasıyla hissettiyor. Farklı olabilmek uğruna derinliğini yitiren içi boş çalışmaların aksine bu tür kaygılar gözetmeden son derece özgün ve değerli bir kayıt ortaya koyuyor.

2017’de ise Diary of Me adı altında enfes bir albüm sunuyor bize Mahalia. Hem kendisine ses geçirmeyen bir yaşam alanı arayacak kadar iyimser, hem de aslında hiçbir şeyden kaçış olamayacağını hatırlatacak kadar gerçekçi bir albüm. Barındırdığı tüm gerilim ve ilerledikçe artan duygusal yoğunluğunun yanı sıra düzenlemeleri sayesinde oldukça atmosferik bir deneyim sunuyor. Independece Day ile ruhunda biriken kirliliği olabilecek en minimal biçimde dışarı atıyor. Hayatın getirdiği zorluklar ile sonu gelmeyecek bir savaşın içinde olmayı bırakıp onları kabulleniyor. Açık yaralarını göstermekten utanmıyor artık. Gösterişsiz fakat derinlikli soundunun öne çıktığı bir başka parça ise albümün ismiyle aynı adı taşıyan, müptelası olduğum, beni benden daha iyi anlatan, Diary Of Me.

Kendi köşenize çekilip akustik gitar melodileri arasında kaybolmak istiyorsanız kulak vermenin iyi geleceği bir ses, Mahalia. Son olarak tekrar tekrar dinleyebileceğiniz bir şarkı bırakıp, uzuyorum. Müzikle kalalım.